‘Waar ik nieuwsgierig naar blijf’: Kerndocent Ben Kuipers

In de rubriek ‘Waar ik nieuwsgierig naar blijf’ delen kerndocenten een persoonlijke observatie of anekdote die laat zien hoe hun nieuwsgierigheid wordt aangewakkerd: door iets alledaags, een terugkerende vraag in het werk of een moment van frictie. We laten zien waar die nieuwsgierigheid vandaan komt, hoe zij ons kijken en denken vormt, en welke stappen we zetten om haar te voeden — niet om antwoorden te geven, maar om anderen uit te nodigen zelf ook nieuwsgierig te blijven. Deze keer spreken we met Ben Kuipers, kerndocent van de opleiding Publieke Strategie en Leiderschap.

Waar blijf jij, ondanks al je jaren ervaring, nieuwsgierig naar in het werkveld van jouw leergang?

Wat helpt mensen om hun eigen leiderschap te zien en daarmee hun eigen aandeel in het realiseren van gewenste (maatschappelijke) impact?

Waar komt die nieuwsgierigheid vandaan? Door iets dat je op straat ziet? Of door dingen waar je regelmatig tegenaan loopt in je werk? Wat wakkert jouw nieuwsgierigheid aan? En welke stappen neem je om deze nieuwsgierigheid te bevredigen?

In vrijwel elke organisatie waar ik kom is er een grote behoefte om ambities te realiseren, maar hoor ik vroeg of laat varianten op de volgende drie type uitspraken: “Ik roep hier al jaren dat het anders moet, maar ja “ze” doen er niks aan”, “Het moet wel over de inhoud gaan – met dat softe gedoe kunnen we hier niet zoveel” en “Aan welke knoppen moet ik gaan draaien om dit op te lossen?”.

Het zijn uitingen van zelf wel zien dat er iets anders of beters kan, maar niet zien hoe je er zelf aan kan bijdragen. Het is fascinerend om zo’n vraag af te pellen en te onderzoeken wat er allemaal wel kan. Het zijn ook uitingen dat gedrag ongrijpbaar wordt gevonden en ook wel eng als het dichtbij komt. Terwijl als je doorvraagt waarom bijvoorbeeld bepaalde projecten succesvol zijn of juist mislukken, de oorzaken altijd aan gedrag gekoppeld blijken te zijn. De managementbehoefte om het vervolgens met wat eenduidige stappen of handelingen aan te pakken, is erg groot. En bovendien modegevoelig; vaak ingegeven door de nieuwste trend of het laatste boek of model dat zegt; “Doe deze drie dingen en het wordt beter”. Als dat niet lukt; jammer dan en is er wel weer een nieuwe aanpak beschikbaar.

Wat mij nieuwsgierig maakt is daarom, hoe we mensen beter kunnen helpen hun eigen gedrag en dat van anderen te begrijpen? En vervolgens om hun eigen leiderschap te ontwikkelen om niet doeltreffende patronen te doorbreken en de impact te bereiken waarvan zij denken dat de wereld om hen heen een stukje beter wordt.

Hoe kan die nieuwsgierigheid ook anderen kan aansteken?

Door anderen mee te nemen in het anders kijken naar onze eigen denk- en gedragspatronen en te laten zien hoeveel onbenut potentieel wetenschappelijke inzichten, met name over leiderschap, nog biedt voor toepassing in de praktijk.

Meer weten over de opleiding Publieke Strategie en Leiderschap? 

Download de brochure