Je moet het maar durven: mensen oproepen hun oude schoenen weg te gooien, voor men nieuwe heeft, in tijden waarin we worden aangespoord onze eigen ecologische voetafdruk te beperken. Het is dan ook alleen maar bedoeld als metafoor om te duiden hoe ons taalgebruik een afspiegeling is van de heersende gedachte over hoe we denken en handelen. Het spreekwoord geeft aan dat je niet iets moet afdanken, zonder dat er iets nieuws voor is. We hebben behoefte aan droge voeten, ofwel aan zekerheid.
Zekerheden opgeven heeft iets tegennatuurlijks. Ons brein, van nature gericht op het vormen van patronen om die steeds opnieuw te gebruiken, wijst in a split second, onbewust zaken af die niet in een bekend patroon passen. Die (onbewuste) patroonherkenning, die behoefte aan zekerheid kan ons echter enorm in de weg zitten als we tot iets nieuws willen komen, onze creativiteit willen aanspreken.